Poziv i uloga Jugoslavije u Versajskom poretku
Treće poglavlje širi sliku na međunarodnu političku razinu.
Jugoslavija se opisuje kao:
- proizvod Versajskog poretka nakon Prvog svjetskog rata
- alat engleske i francuske politike u srednjoj i jugoistočnoj Europi
- brana protiv ojačavanja Njemačke i Italije, te instrument za sputavanje „prirodnog razvoja“ srednjoeuropskih naroda.
U tom okviru, piše autor, Jugoslavija je:
- „proširena Srbija“ s Beogradom kao jednim političkim centrom
- država u kojoj je srpska politika gotovo u potpunosti određivala smjer vanjske i unutarnje politike
- prostor u kojem se hrvatski nacionalni interesi guše pod krinkom jugoslavenstva.
Naglašava se da:
- sve glavne srpske stranke i Srpska pravoslavna crkva odgajaju narod u duhu te politike
- naslanjajući se na povoljan ishod Prvog svjetskog rata za Srbiju, srpska elita je donijela krive pouke, precijenila svoju snagu i poziv
- srpska je politika tradicionalno usmjerena:
- protiv srednje Europe
- i protiv svih susjeda Srbije
U tom smislu, „Siva knjiga“ vidi Jugoslaviju kao:
državu koja je istovremeno služila interesima Versajskog poretka
i interesa jedne politike koja je bila otvoreno protuhrvatska,
jer je hrvatsku državnost držala smrtnim neprijateljem.
Spominje se i:
- generalski puč 27. ožujka 1941. u Beogradu, kojim je srušen potpisani pakt s Osovinom
- pokušaj povezivanja sa Sovjetskim Savezom, traženje vojnog saveza s Moskvom uoči sloma
- uloga Srpske pravoslavne crkve, koja unatoč boljševičkom uništenju crkve u Rusiji, i dalje gleda na Moskvu kao prirodno uporište
